MAKE A WISH......

Όλες αυτές τις μέρες όπου και να είμαι με όποιον και να μιλάω ακούω όλο παράπονα,και δηλώσεις του τύπου "δεν είμαι καλά, είμαι στεναχωρημένος/η, δεν έχω κανέναν στην ζωή μου, είμαι μόνος/η και ούτω καθ'εξής.

Και το ερώτημά μου είναι το εξής:

Γιατί περιμένουμε ένα ερέθισμα να μας χαροποιήσει και δεν ανοίγουμε οι ίδιοι τα φτερά μας προς την ευτυχία, όντας ευγνώμονες για τις προσπάθειές μας;

'Ολα τα παραπάνω,δεν είναι στο χέρι κανενός, μονάχα στο δικό μας!

Σας έχω λοιπόν ένα δώρο που πρέπει να το αξιοποιήσατε μόνοι σας, ο κάθε άνθρωπος για το ανώτερο καλό της δικής του ψυχής και είναι το ακόλουθο:

Λόγω των γιορτινών ημερών που πλησιάζουν έχει ενεργοποιηθεί ένα ενεργειακό άνοιγμα στον ουρανό (πύλη) από σήμερα, 17/12/09-7/1/2010, και περιμένει τις ευχές σου για ένα καλύτερο αύριο.
Γράψε λοιπόν σε ένα φύλλο χαρτί μέχρι και 5 ευχές θετικής έννοιας που να τις επιθυμείς διακαώς και να τις σκέφτεσαι συνέχεια.

-π.χ απολαμβάνω την αφθονία που μου δίνεται σε όλα τα επίπεδα, κ' απολαμβάνω την χαρά, την γαλήνη, την αρμονία, τον έρωτα και την συντροφικότητα με κάθε τρόπο στην ζωή μου και είμαι ευγνώμων για την παρουσία τους-και τοποθέτησε το σε ένα μέρος ιερό για σένα βάζοντας ένα κερί αναμμένο πάνω του (κατά προτίμηση ρεσό)όσο βρίσκεσαι στο χώρο.

Εύχομαι και προσδοκώ, την άμεση υλοποίησή τους.

Αγάπη και φως, να φωλιάζει για πάντα στην καρδιά σας.

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ

Αλήθεια, πότε είπατε τελευταία φορά "ευχαριστώ"σε ότι εισέρχεται μέσα στην ζωή σας;

Σε κάποιον που σας χαμογέλασε στον δρόμο;
Σε ένα παιδάκι που σας χάρισε μια ζωγραφιά,
Σε κάποιον περαστικό, όταν παραπατήσατε και σας έπιασε απ'το χέρι;
Που χαρτομάντηλο κάποιος σας πρόσφερε όταν τα δάκρυα σας κάποτε φτιάχναν ποτάμι;
Σε όλα τα δώρα της ζωής μικρά και μεγάλα που εμφανίζονται στα ξαφνικά μπροστά σας;

Στον Εαυτό σας;
Έφτασε λοιπόν η στιγμή να νιώθουμε στα βάθη της καρδιάς, ευγνωμοσύνη!Ν'αφήσουμε απ'τα χείλη μας να βγει το ευχαριστώ και πάλι.

Προτού και πάλι κάτι σκεφτούμε από το σύμπαν να μας δώσει.

Αφιερωμένο στην Φίλη μου Άσπα, έναν επίγειο άγγελο που υπάρχει στην ζωή μου.

ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ, ΣΟΦΗ ΗΛΙΚΙΑ

Δεν ξέρω ακριβώς γιατί, όμως κάθε φορά που βλέπω μικρά παιδιά, αγαλλιάζω, συγκινούμαι, δακρύζω. Και όχι γιατί πέρασα άσχημα παιδικά χρόνια. Αντιθέτως. Ήταν μαγεμένα!
Ενδόμυχα λοιπόν γυρίζω νοερά συνεχώς πίσω στα χρόνια εκείνα, της αγαλλίασης, της ξενοιασιάς, της περιέργειας, του ασταμάτητου παιχνιδιού, της τιμωρίας αλλά και των σημαντικών αποφάσεων!
Σκεφτείτε γιατί.

Ένα παιδάκι είναι απόλυτα αληθινό στις φιλίες και στις σχέσεις του με τα υπόλοιπα. Τους γονείς, τους χρειάζεται και είναι συνεχώς κοντά τους, τους σφίγγει την γροθιά με τα μικροσκοπικά χεράκια, κοιτάνε προς τα πίσω όταν κάνουν δειλά τα πρώτα τους βήματα για να δουν κάτα πόσο μακρυά τους απομακρύνονται. Όταν τσακωθούν με φίλους, μουτρώνουν το προσωπάκι τους, γυρίζουν απ'την άλλη επιδεικτικά και λένε την εξής φράση." Δεν σε παίζω, δεν είσαι φίλος/η μου" και κανένας δεν παρεξηγείται αφού μια τέτοια κατάσταση είναι αληθινή!
Κάθε γενιά μικρών παιδιών είναι αποθεωτικά έξυπνη με εύστοχες παρατηρήσεις, ερωτήσεις και απαντήσεις.
Αφού την αλήθεια χρειαζονται. Γιατί διστάζουμε να φτιάξουμε ένα κόσμο γεμάτο από αυτήν;
Μαθαίνοντας σαν παιδί να ζεις μέσα στην αλήθεια την ίδια ανάγκη θα έχεις ως ενήλικας.και αν όχι, ποτέ δεν είναι αργά να βρεις το θάρρος να την κατακτήσεις.
Την ευγνωμοσύνη μέσα απ'την αχαριστία,
Την φιλία μέσα απ'την κοροϊδία.
Την χαρά μέσα απ'την λύπη
Την αγάπη μέσα απ'την ανάγκη.
Ας μάθουμε τον τρόπο να μείνουμε πάντα παιδιά.

Αφιερωμένο σε ένα Αιώνιο Παιδί, την Κάλλη Σκαρλάτου!

ΞΥΠΝΗΣΕ ΜΕ......

Σε αυτή την ζωή όσο και να προσπαθούμε να το αποφύγουμε ή να μην θέλουμε να το αποδεχτούμε είμαστε προσκολλημένοι στην ύλη. Ας μην ανατρέχουμε μόνο στα χρήματα, μιας και αναφέρομαι στις συνήθειές μας που δεν μας βγάζουν από την βολή μας, τα υλικά αγαθά,και φυσικά τα συναισθήματα!
Υπάρχουν πνευματικοί άνθρωποι ανάμεσα μας, όσοι δηλαδή προάγουν το ανώτερο καλό της ψυχής τους, όσοι έχουν πολλές ευαισθησίες και σέβονται το κάθε ζωντανό πλάσμα που ζει ανάμεσά τους. Όσοι είναι υπεράνω υλικών φιλοδοξιών και δεν διακατέχονται από εφήμερα συναισθήματα όπως φιλαργυρία, απληστία, ειρωνία και εκδίκηση.

Όλοι μας όμως ενάρετοι και μη, φιλόδοξοι ή ορθολογιστές, ανήσυχα πνεύματα ή εφυσηχασμένοι, καλλιτέχνες ή ανθρωπιστές, ακούμε την ίδια φωνή μέσα στα αυτιά μας μπροστά στην άγνοια ή στον κίνδυνο. Μια φωνή που ξέρει πάντα την αλήθεια ανάμεσα στα τόσα ψέμματα. 'Εχουμε όλοι μας διαίσθηση για το ποια θα είναι η πορεία της ζωής μας λίγο πριν η ελεύθερη βούληση την διάθεσή μας παρεμβάλλει !

Χτες μου συνέβη το εξής γεγονός. Λόγω φόρτου εργασίας κατά την επιστροφή μου στο σπίτι άφησα στο γραφείο το κινητό μου κάτι το οποίο με πανικόβαλλε αρχικώς μιας και είχα σε αναμονή κάποια τηλεφωνήματα που έπρεπε να γίνουν όπως επίσης και την ρύθμιση αφύπνισης για το πρωινό ξύπνημα, όμως με χαλάρωσε στην πορεία γιατί σκέφτηκα ότι όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο και έτσι θα έπρεπε να αλλάξω τις συνήθειές μου για λίγο και να χαλαρώσω δείχνοντας εμπιστοσύνη στο πνεύμα και όχι στην βολή και στην πολυτέλεια μιας υλικής ανάγκης. Είχα την ελεύθερη βούληση να επιστρέψω και να το πάρω! Θα ήταν άδικος κόπος όμως αφού δεν θα υπάκουγα σε μια ανώτερη ανάγκη για προστασία και αφύπνιση.

Αφέθηκα λοιπόν......

Το τί θα μπορούσε να είχε συμβεί αν έκανα αναστροφή στην πορεία μου δεν είμαι σε θέση να το διαχειριστώ ή να το εξηγήσω.
Αυτό που διασφάλισα με την πράξη μου ήταν να ηρεμήσω, να χαλαρώσω, να συλλογιστώ, να αποφασίσω, να διαβάσω το βιβλίο της αρεσκείας μου, άκουσα μουσική, ότι θα έκανα σε μια συνηθισμένη μέρα θα μπορούσε κάποιος να πάρει τον λόγο και να απαντήσει. Και πως θα ξύπναγα το πρωί μιας και όλως τυχαίως λησμόνησα να υπενθυμίσω σε κάποιον να με ξυπνήσει;

Εμπιστεύτηκα λοιπόν.......

Κατά καιρούς, πριν από ένα σημαντικό ραντεβού ή μια ανειλημμένη πρωινή υποχρέωση είχα την τιμή αν όχι την χαρά να αναλάβει τον ρόλο της αφύπνισης μια οντότητα που υπάρχει μέσα στην ψυχή μου,εφ'όσον το έχω ζητήσει υποσυνείδητα με κάποιο τρόπο. Είναι το ανώτερο αγγελικό μου κομμάτι και είμαι ένα μικρό κύτταρο από το μεγαλείο αυτής της οντότητας. Ο δρόμος της ψυχής μου και το φωτεινό της έργο είναι απλά ένα μικρό μονοπάτι στην αφύπνιση του Όλου της δικής του αρμοδιότητας και θεικής αποστολής.
Αναφέρομαι στην υπαρξη του Ανώτερου Εαυτού, της ψυχής μου. Κάθε φορά που ακούω την φωνή του, δεν είμαι πια πότε η ίδια. Κάτι έχει αλλάξει! Προς το καλύτερο.

"Ξυπνησέ με"........ του ζήτησα. "Αύριο νωρίς, σε μια καινούργια μέρα,να φέρω εις πέρας την όποια αποστολή μου", και απλά έκλεισα ήρεμη και παραδομένη τα βλέφαρά μου.
Στις 8 το πρωί ήμουν ήδη όρθια και έχοντας ευγνωμοσύνη για όλη την προσπάθεια.

Όι άγγελοι δεν είναι άνθρωποι. Δεν χρειάζονται χάρες και υποσχέσεις. Ένα μόνο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μας είναι υπεραρκετό.

Σε μια μέρα χαλαρή, χωρίς πολλές υποχρεώσεις για να κοιμηθείτε με ένταση και να ξυπνήσετε με άγχος και ανασφάλεια, απλά ζητήστε το σε Εκείνον.

Ακούμπήστε το κέντρο της καρδιάς σας, και απλά εκφράστε Του αυτό που θέλετε. Αυτό που έχετε ανάγκη. Θα σας ακούσει. Αρκεί να το πιστεύετε, αρκεί να μην διστάσετε τα λόγια της προσωπικότητάς σας να ξεχάσετε.
Ζητήστε το....

Ανώτερε φύλακα της ψυχής μου, ξύπνησέ με.....

ΕΓΚΛΗΜΑ(!!!) ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ(???)

Watch 2 3enoi E26 in Entertainment | View More Free Videos Online at Veoh.com


Ίσως και να έχω γίνει κουραστική με την εμμονή μου στον συγκεκριμένο καλλιτέχνη, άνθρωπο, ηθοποιό και φίλο, ο λόγος για τον Ν. Σεργιανόπουλο!Είναι αδικία να χάνονται τέτοιοι άνθρωποι από κοντά μας, που έχουν φωλιάσει στην καρδιά μας, που οι ατάκες και οι ρόλοι τους, μας έχουν χαρίσει γέλιο ανάμεσα σε λύπες της καθημερινότητας. Νομίζεις ότι δεν θα σταματήσεις ποτέ να γελάς, να αισθάνεσαι,να δακρύζεις ή να χαμογελάς.

Αλλά και αν ακόμη η ζωή επιφυλάσσει άλλα σχέδια και σβήνει την χαρά απ'το βλέμμα, απ'τα χείλη με ένα τέλος τόσο ακαριαίο, απάνθρωπο που δεν θα ταίριαζε ποτέ και σε κανέναν πόσο μάλλον Νίκο σ'εσένα.

Όλοι κάπου, κάπως, κάποτε θα περιμένουνε τον λόγο της δικαιοσύνης!
Θα αναμένουμε την χειρότερη και την πιο αυστηρή ποινή για αυτον τον στεγνό εγκληματία τον Γεωργιανό David Murtinkelli.
Του άξιζαν το λιγότερο, δυο φορές ισόβια και όχι μόνο 20 χρόνια για τον φόνο, 5 μήνες για την κλοπή και ακόμα 3 για την παρανομη είσοδο του στην χώρα σύμφωνα με την απόφαση που θεσπίστηκε από το δικαστήριο!
Δεν θα σιωπήσω, δεν θα κλείσω το στόμα μου σε αυτήν την αδικία.
Η υπεράσπση του αναγνώρισε ένα ελαφρυντικό, τον ενάρετο μέχρι τώρα βίο του κατηγορουμένου.
Ένα παιδί είναι ενάρετο, ναι. Ένας τύπος-γιατί άνθρωπο δεν μπορεί κάποιος να τον αποκαλέσει-αφού δολοφονεί συνάνθρωπό του με 21 μαχαιριές τι ενάρετο και έντιμο κουβαλάει επάνω του και ο συνηγορός του δεν το βλέπει;
Πως μπορεί αυτός ο άνθρωπος να κοιμάται τα βράδια όταν σε 7 χρόνια-γιατί αυτό θα συμβεί μετά την έφεση που ασκήθηκε για μείωση της ποινής-θα κυκλοφορεί αυτός ο δολοφόνος ελεύθερος πάλι ανάμεσα σε αγαπημένα πρόσωπα που μπορεί αύριο μεθαύριο να έχουν την ίδια τύχη;
Στην θέση του κατηγορούμενου απλά θα αυτοκτονούσα! Γιατί έστω και αργά θα αποκτούσα την συνείδηση. να μην αναγκαζα την οικογένειά μου να φρίττει απ'τα δικά μου λάθη, να μην με κοιτάξουν τα παιδιά μου με τ' αυστηρό τους βλέμμα.....
Ποιό είναι το νόημα της τιμωρίας και της βαριάς ποινής έχει συνειδητοποιήσει άραγε η δικαιοσύνη ; τί άλλο από τον παραδειγματισμό και τη συμμόρφωση όσων σκοπεύουν να πράξουν κάτι ανάλογο;
Γιατί να μην ζούμε στον μεσαίωνα που υπήρχαν άρρητες εντολές απαγχονισμού, λιθοβολισμού, θανατικής ποινής και της περιβόητης πυράς;

Άραγε τί χωρίζει έναν ενάρετο άνθρωπο από έναν δολοφόνο;
Η συνείδηση, η ευαισθησία και η γνώση των δυο αντίρροπων συνθηκών.
Αλλοίμονο σε αυτόν που φεύγει πρόωρα.....
για άλλη μια φορά, η δικαιοσύνη απέδειξε πως παραμένει τυφλή!

δεν έχω άλλα λόγια....
Σφραγίζω την ανάρτηση με αυτήν εδώ την φράση:

"Δεν μπορείς να μιλήσεις για τον βίο ενός ανθρώπου εαν δεν έχει κλείσει πρώτα τα μάτια του για πάντα"
Philip Roth


Τα γεγονότα φτιάχνονται απ'τις ίδιες μας τις πράξεις....
Εφ'οσον τις βλέπουμε ας μην κλείνουμε τα μάτια.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ....

Την ζωή όλων μας πιστεύω την συνθέτουν αμέτρητες ειρωνείες γύρω από το πριν και το τώρα.
Για παράδειγμα, δύο άνθρωποι όταν θέλουν να έρθουν κοντά, βλέπουν και νιώθουν τί τους ενώνει, τί είναι αυτό που στενά τους συνδέει. Εσωτερικά, πολλές εμπειρίες, εξωτερικά, αμέτρητες συμπτώσεις.

και όμως τίποτα δεν τους κρατάει όταν ο ένας, διαγράφει δική του πορεία .
Τα πάντα ξεχνάει.

Ίσως τα πάντα στη ζωή υπόκεινται σε ένα νόμο.
"Μην δείχνεις απλά Κάνε.

Δεν παριστάνουμε ότι νιώθουμε. Αφήνουμε την αγάπη να μας αγγίξει. Σαν ένα άγριο κύμα που ακουμπάει έναν βράχο.

Ένα μωρό νεογέννητο δεν το μεγαλώνουν οι λέξεις, θα το φροντίζουμε,θα το αγαπάμε,θα το προσέχουμε. Έχει ανάγκη τις πράξεις της αγάπης!!!

Συγκινείσαι όταν το χέρι του ένα σου δάχτυλο γυρεύει. Δεν υπάρχουνε λέξεις πόσο ο ένας τον άλλο χρειάζεται.

Η ανάγκη δεν ορίζει την ανάγκη
Η αγαπη ορίζει όμως τα πάντα.
Κάτω απ'την ομπρέλλα της υπάρχει η προστασία, η εμπιστοσύνη, η ειλικρίνεια, ο σεβασμός,η ταπεινότητα,η θέληση, η ελευθερία στον χώρο του άλλου,αρκεί να θέλει κάποιος να τα νιώσει!

Αρκεί να θέλει κάποιος να τα δώσει.
Όχι όμως από οίκτο
από αγνή προσφορά.

Ξέρω ότι είσαι τα πάντα για μένα.
'Εδωσα, και έχω πολλά ακόμα να δώσω
σαν προσφορά στην λατρεία του Είναι σου.

Μην αφήνεις την αγκαλιά να την σκεπάζουνε πλέον τα δάκρυα
Στο χτες, στο αύριο και το τώρα, εσύ μόνο δίνεις αξία!
Είναι απλά 10,10 και άλλα 10 φύλλα στο ίδιο τραντάφυλλο.

Αξίζει στα χέρια σου μια σταγόνα από αίμα.
Μόνο και εφ'όσον θες αλήθεια την μαγεία του να μυρίσεις.

AN

Αν μπορείς να σαι ατάραχος όταν τριγύρω οι άλλοι,
σε σένα ρίχνουν τ άδικο μέσα στην παραζάλη.

Αν μπορείς όταν δισταγμούς για σε θα 'χουν εκείνοι,
Να 'χεις στη δύναμή σου εσύ κρυφή εμπιστοσύνη.

Αν μπορείς να σαι ακούραστος όταν προσμένεις κάτι,
Με ψέμα να μην απαντάς στων άλλων την απάτη,
Αν σε μισούν να μη μισείς κι ας είσαι πληγωμένος
Να μην είσαι ευκολόπιστος μήτε πονηρεμένος.

Αν μπορείς να ονειρεύεσαι και τα όνειρα να ορίζεις,
να σκέπτεσαι χωρίς ζωή στη σκέψη να χαρίζεις.
Αν στον Θρίαμβο και στη Καταστροφή έχεις την ίδια γνώμη,
Κι άσειστη θέληση να λες "βάστα καρδιά μου ακόμη".
Αν μπορείς την αλήθεια που 'χεις πει να δεις σακατεμένη,
Μια παγίδα για αφελής μα συ να επιμένεις.
Αν ότι αγάπησες μπορείς ρημάδι ν' αντικρίσεις,
με χαλασμένα σύνεργα το έργο να ξαναρχίσεις.

Αν όσα πλούτη κέρδισες μπορείς να τα σωριάσεις,
σ' ένα παιγνίδι τολμηρό να μη τα λογαριάσεις,
κι όταν χαθούν αχάλαστη να 'ναι η ζωή σου εσένα,
χωρίς να παραπονεθείς ποτέ για τα χαμένα.
Αν σκλάβα σου ν' έχεις μπορείς στη πράξη την καρδιά σου

Να βρεις το θάρρος που έμεινε πολύ καιρό μακριά σου

Αν μες το πλήθος είσαι αγνός χωρίς να φεύγεις πέρα,
Κι αν όταν συναντάς και βασιλείς είναι μια ίδια μέρα.
Κι αν δεν μπορεί φίλος η εχθρός πίκρες να σε ποτίζει,
Κι αν εκτιμάς κάθε άνθρωπο μονάχα όσο αξίζει.
Κι αν το γοργό καιρό μπορείς σωστά να τον μετρήσεις
Και μέσα του κάθε στιγμή τους θησαυρούς να κλείσεις.
Όλα δικά σου γίνονται τότε σ΄ αυτή τη πλάση
κι είσαι άντρας άξιος που κανείς ποτέ δεν θα σε ξεπεράσει.

Του βραβευμένου με Νόμπελ (1907) Βρετανού συγγραφέα Ράντγιαρντ Κίπλινγκ

ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΦΑΡΟΣ....

Μπορείς να φύγεις αφού το θες. Δεν σου κρατάω κακία. Κανείς ποτέ δεν πρέπει να μένει με το ζόρι. Κλείσε πίσω σου μόνο το πράσινο φως που κάποτε η καρδιά μου για την δική σου -με αλήθεια και θάρρος-για να το δεις σου άναψε.....

Στο σκοτάδι, στο χώμα των επιλογών μου, θα αναζητήσω τα χαμένα για σένα, κομμάτια μου.

Φεύγοντας μόνο θυμήσου,να πεις ΓΕΙΑ!!!

ΤΟ ΚΑΡΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ

Αλήθεια, ποιές συμπεριφορές,επιλογές, γεγονότα ανήκουν στο δικό μας χέρι;
ποιά επιμέρους αλήθεια συνδέει ότι πρόκειται να βιώσουμε στο πλήρωμα του χρόνου;
Ψάχνοντας στο μέλλον θα βρούμε παρελθόν;

ALL FIVE SENSES....

Δεν είναι αρκετά ειρωνικό να ζητάμε τα πάντα;

Ποιά αίσθησή μας έτσι ικανοποιείται...

'Εχοντας πέντε μόνο στην σκέψη, καθόλου στην πράξη.

Πώς θα βιώσουμε θαύματα όταν την μία πλευρά μιας κατάστασης βλέπουμε...

Πως το ψέμα θα τιμωρήσουμε όταν μια αλήθεια δεν έχουμε μάθει να ακούμε.

Σε αγγίζω και όμως δίπλα μου δεν υπάρχεις.

Μυρίζοντας αρώματα απουσίας

Όλη η πλάνη είναι κρυμμένη στο φιλί, σ'αυτά τα σαρκοφάγα χείλη.

Είμαι εκεί!Όπου λαμβάνουν χώρα όλες μου οι αισθήσεις.